Prawo uznaje niektóre substancje, jako towary niebezpieczne. Podczas ich przewozu stosowane są specjalne przepisy, ponieważ transport ich stanowi szczególne zagrożenie dla ludzi, środowiska, a także mienia i samego pojazdu. Po angielsku taki transport nosi nazwę DG — od dangerous goods. Ważne jest sklasyfikowanie towarów, odpowiednie ich oznaczenie np. tzw. zdechła rybka oznacza substancje szkodliwe dla środowiska wodnego. Aby móc wykonywać przewozy materiałów niebezpiecznych trzeba mieć odpowiednie uprawnienia np. zaświadczenie ADR. Można je otrzymać, kończąc kurs dokształcającym dla kierowców, którzy przewożą towary niebezpieczne. Warto skorzystać z usług firmy Stan-Trans: https://www.stan-trans.com.pl/, która wykonuje taki rodzaj transportu dzięki pracownikom z odpowiednimi uprawnieniami, którzy ciągle zwiększają swoje kompetencje.
Towary niebezpieczne — najpopularniejsze przykłady
Do towarów, których transport określają odrębne przepisy dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych to na przykład:
- aerozole i perfumy,
- magnesy,
- kleje,
- żrące płyny i wybielacze,
- baterie i akumulatory,
- płyny chłodnicze.
Same towary niebezpieczne, również zostały pogrupowane w klasy, które łączą produkty i substancje o podobnym działaniu i podobnych skutkach i ryzyku. Wyróżniamy dzięki temu:
- gazy,
- materiały ciekłe zapalne,
- materiały stałe zapalne,
- substancje toksyczne i zakaźne,
- materiały i przedmioty wybuchowe,
- materiały żrące,
- materiały promieniotwórcze,
- różne materiały i przedmioty niebezpieczne.
Każda z grup obowiązkowo ma dodatkowe oznaczenia w postaci piktogramów. Są one bardzo czytelne i pozwalają rozpoznać właściwości materiałów bez ich rozpakowywania. Substancje łatwopalne oznaczone są na czerwono, wybuchowe na pomarańczowo. Niepalne i nietoksyczne gazy mają zielony symbol.
Transport substancji niebezpiecznych — zasady
Transport towarów niebezpiecznych może odbywać się w ramach transportu drogowej kolejowego, napowietrznego lub morskiego. W Unii Europejskiej transport ten nosi nazwę ADR. Wzięła się ona od konwencji z 1957 roku dotyczącej drogowego przewozu drogowego towarów i ładunków niebezpiecznych.
